Tag Archives: poezi shqip
Në dhe të huaj
Sa lot dhe vuajtje
me veten time kalova,
per rinine e humbur
qe ne dhe te huaj e çova.
Kur kishim varfërinë
kishim dhe dashurinë,
tani pará kemi
nga jeta të plakur jemi.
Dasma
Porsi lule, mbi kurora,
Po vijnë të rinjtë nga diaspora,
Me u ba bashkë, vllezër e motra,
Veç për gëzim, i pret Kosova!
Për fillim kërcet tupani,
Na banë bashkë, porsi varg mali.
Të gjithë bashkë, kanë hy në valle,
Nipa, mbesa, dajallarë.
Qukapiku dhe djali
Qukapiku pik-pik
Fluturon deg më degë,
– Ç’pun bën, ore mik ?!-
I thot djali kur e sheh në shegë.
– Unë po shoh diellin,
I përgjigjet qukapiku,
– Pres që të më sjellin,
Natën që sapo iku!
Zëri i shtegtarit
Cak e cukë përmbi çati,
Një shtegtar qe vije, për vjet,
Me plotë endje e mjeshtri,
Po ndërtonte, çerdhen vet.
Me mjeshtri e plo kujdes,
Kashtë e llaç i bënin bashkë,
Ciu e ciu, si të kishin shpresë,
Se një ditë shumë kam me i dashtë!
Marsi
Një pikë shiu rrodhi mbi gjethe
Lule borën e mashtroi,
Nxori kokën me të shpejtë,
Tujë mëndua se dimri shkoi.
Kur papritmas filloi era,
Mirë e tundi nga çdo anë,
Sa u hidhërua lule mjera,
Por me te s’deshi me u zanë!
Me dha Jeta
Me dha, jeta “njemijë rudha”,
per me i nda n’vite e dekada,
permbi “valë trasten e hudha”,
Tash shkruaj vargje e “balada”!
Sa me t’shpejt ikën e shkreta
Pa me falë një “pikë lezet”,
me jetu n’kto dhena t’shkreta,
Ku ne “shqipe rrallë kush flet!