Tag Archives: te dua
Heshtje memece
Ashtu, në heshtje shkeli nata
Në heshtje të thellë mendimet vijn’,
Heshtje memece, me ”këmbë” të gjata,
Heshtje e stërgjatur, pa mbarim!
Ka dhe momente që do heshtje,
Pa arsye, ashtu kot,
Edhe heshtja sjell kurreshtje,
E kurreshtja, ënd’rra plot.
Fjala
Sa e ëmbël, dhe e brishtë,
Herë këndshme, herë e trishtë,
Me fjalë bën shumë për veti,
Mund ta sheh hairin dhe shteti!
Po me fjalë, mund te behën ura,
Behën bashkë shumë gra dhe burra,
po te bëjnë mendjen, e vetë,
mund te bëjnë puqe ne shtet!
Ylber ndjenjash
Me ty dashuri,
gjithçka përjettova,
Me ty dashuri,
kohën më të lumtur jetova.
Shumë ngjyrëshe kjo dashuri,
si një ylber në qiell të kaltër,
pa asnjë re, pa asgjë gri,
si diell në qiell të pastër.
Pa të
Nuk e di o Zot
pse kaq shumë e dua?
Pse është kaq i veçantë
ai njeri për mua?
Pa të s’mund të jetoj,
Pa të jetën se mendoj,
Pa të botën se imagjinoj,
Pa të veten e harroj.
Shumë e dua,
Pa të s’mund të jetoj,
është shpirti im,
jetën më plotesoj.
Në jetë të jetëve
Flladit erdhe më i bukur se herë tjetër,
supeve vallëzonte kostumi dhëndërror,
të prita thjeshtë, sipas zakonit të vjetër,
prej syrit të zi rrodhi një lot vajzëror.
Kur më puthe dorën, ra flokut një kurorë,
të dyve na rrëmbeu natyra duke qeshur,
lëkurës butësisht preke afshin femëror,
rendëm pa frikë, atje ku s’kishim shkelur.
Papritur prej qiellit ranë mijëra meteorë,
O Zot, na pagëzove burrë e grua mes reve!
Atëherë u gjunjëzove me zemër në dorë,
lotuar më the: “Jam i yti në jetë të jetëve”!
Kur heshtja flet
Kur fryn’ erë e ngrihen gjethet
Sikur marrin shpirtin tim,
Trupi heshtë, lëngon, rënqethet
I pa shpirt në mallëngjim.
Dhunshëm shkelë kufijtë e mi
Sipas qejfit, hyn e del,
Mund të quhesh dashuri,
Kur në paqe dhunshëm shkel?!