Tag Archives: poezi per dashuri
Më fal
Të dua më the atë çast,
Dhe unë në sy të shikova,
Tè bera ta thuash prapë,
Dhe zemrën tënde lëndova.
Të bëra i vetëm të ndihesh,
Por në çast u pendova,
Dhe doja të isha me ty,
Dhe falje nga ty unë kërkova.
Dhe prisja përgjigje të më ktheje,
Dhe fjalën tënde të ngrohtë, Të dua,
përsëri të më thoje me syt e mbushur me lot,
Dhe zemra tani e kuptoi dhe vuan më kot.
Dreret i muhisin henes
Nëse planet e kristalta në zemrën tënde fshihen,
Dalja e tyre në hapësirat yjore nuk përbën katastrofë,
Uji i tyre i ngrirë do të shkrihet,
Oqeanet dhe detet do krijohet.
Shilaresi
Dhe furtuna nuk ndalet, zgjon nga gjumi malet,
Digjen ndjenjat tona në vullkanin që pritet të shpërtheje,
Me jepni ujë se po më gërryen etja,
Vajza të bukura gjithë shend e verë, në krejë.
Mitarja ime me shpirt prej floriri,
Zgjohen këngët në gadishullit e harresës,
Të urtët mbajnë frymë e dëgjojnë,
Teksa pëllumbi guguron nën çatinë e kujtesës.
Edhe sa?
Sa herë është mbushur kupa e është derdhur
Gjithmonë e njëjta shprehje, ‘’mjaftë më’’,
Mendohemi me dorën grushtë të mbledhur,
Logjikën nga çmenduria s’e ndan asgjë.
E sa herë do të vazhdojë ky kaos ndjenjash?
Do t’përsëritet sepse zemra s’bëhet gur,
Kur jeta zbret në rrjedha të çuditshme
Logjika e çmenduria s’ndahen kurrë!
Kur sytë të marrin flakë nga zemërimi,
E ngjyra në këtë botë s’do shohësh më,
I largët fantazon edhe shërimi,
Logjika e çmenduria janë bërë një!
Nje jete
Sytë më lotojnë dhe drita është shuar,
Dua që të vdes, por zemra më rri zgjuar,
Ku do e gjej forcën të duroj kaq shume,
Pse kjo jetë po m’kthehet në vuajte pa fund.
Më verboi dashuria, dhe asgjë më s’shoh
Në vatrën e brengës, veten dot më se ngroh,
Më jane prerë forcat, asgjë më s’besoj,.
Kjo vetmi e shkretë shpirtin ma robëroj.
Dua të iki larg, në hapësirë,
Dua veç 1-her të marr frymë i lirë,
Dua të largohem, të shkoj në një bot të qetë,
Ku të mos ket intriga, po ëngjëj me fletë.
Nuk dua tu flas , vetëm ti shikoj,
Dua tjetër botë, kësaj më si besoj,
Dua të iki larg, atje ku mund ta shpreh dashurinë,
Këtu u zhgënjeva, mbase atje do të jetë më mirë.
Vec dicka o zemra e zemrës sime,.
Ti ishe dhe do mbetesh shënimi i jetës sime,.
Buzet e mija
uzet e mija jane thar
Si dikur…
Per dashurin e par
Buzet e mija jane zhuritur
Si dikur…
Dashurin e par duke pritur
Buzet e mija jane tretur
Si dikur…
Dashurin e par per te gjetur
Buzet e mija jan pa fat
Kot i krijoi perendia…
Kot mi beri dhurat
Buzet e mija….
Sikur si kisha kurr
Aher kur isha i ri…
Dhe tani qe jam burr.