Tag Archives: poezi dashurie
Unik
Thjesht unik ti je në shpirt,
folezë e zemrës, më e bukur,
lëndinë me trëndafila celur,
pejsazh, që ç’lodhet shpirti i etur…
Me buzëqeshje shërove zemrën,
me shikimin, mbolle dashurinë,
U bëre lëndina më e bukur,
ku vallëzoj e fluturoj si flutur…
Je unik e do mbetesh ne përjetësi,
ndjenjat e pastra mos i merr për dobësi,
dhe se ndonjëherë të ngjaj si fëmijë
shpirti është tretur, në hire dashurie!!!
Hija Ime
Me hijen time ik në rrugë,
Ajo e sheshtë gjith aq e zezë.
E di saktësisht se ç’mendoj unë,
Pjerrtas më sheh si një të mjerë.
Unë hijen time nuk e njoh,
S’ia di mirësitë e as tradhëtitë,
Nuk di as kur do më lëshojë,
Kur do të më ngarkojë në shpinë.
Per ty shpirt
Per ty i teri do te tretem
dhe ne dileme shpirtin do ve
Se pa Ty s’e dua jeten
Se pa Ty, s’ka vler asgje.
Dhe ashtu i kryqezuar
Ty perjete do te pres
Vec nje her te t’mbaj ne duar
dhe pastaj moj l’e te vdes.
Lamtumire
Në vorbullën e jetës së shkurtë
Kur ndjenjat ngatërrohen
Trupi noton
Shpirti vuan
Kërkoj dorën e mirësisë
Fjalët ngushlluese.
Ajo në stilin e saj ekstravagant
Ofrohet kërkon shoqëri
Shpreh mirëseardhje dhe ngadal më fton.
Perse nuk vjen
Shoh dallëndyshet që ikin larg
dhe gjethët që u zverdhën pak,
mbi vreshta tutje bryma ra…
përse ti s’vjen, pse nuk vjen pra?
Eja në krah të të mbaj
Të t’admiroj e të vdes pastaj,
dhe ta vëj kokën që më dhëmb
mbi gjoksin tënd, mbi gjoksin tënd!
Të dashuruar
Atëherë ditët qenë të bukura
dhe mbanin erë jargavan.
Në muzg t’i shfaqeshe e brishtë
me hënën flokëve -karficë e bardhë.
Dhe parqeve të qetë gjer vonë
ne putheshim. Dhe prapë.
Në gjoksin tim kokë e verdhë
në rrugë ëndrash galop kish marrë.