Tag Archives: poezi dashurie
Porta e zemres
Një portë që rri e hapur, zemra ime,
Nuk mbyllet asnjëherë… E për cudi,
e di që s’je gjë tjetër, vec kujtime,
Ç’të presë ashtu e hapur! Nuk e di!
Eshtë zemra që tërheq ndjenjat e mia?
A ndjenjat dërgojnë zemrën n’fluturim!
Dikur kisha lexuar…Nostalgjia,
nis, nga një e vetme, ngashërim!
Një ”ah” që e merr era e tërbuar
Përhapet nëpër muzgje romantik.
Një shpirt që e djeg malli përvëluar
N’hapësirat e qepallave rrjedh pik-pik!
Qerpikët e bashkuar e të lagur
Të ngjitur do të mbeten! Kurse ti,
si erë do t’frysh mbi mua pa u ndalur,
Do të frysh.!Po s’do të hapen sytë e mi!
Nuk ndodh gjithmone te bie shi
Nuk ndodh te bie gjithnje shi,
Nuk e shohim te njejten enderr,
Tani malli me pyet per ty,
Perse jemi bere kaq te ftohte, te heshtur?
Nuk ndodh te bie gjithnje shi,
Te njejtin qiell nuk e shohim,
Vec malli eshte i njejte per ty,
Por dhimbjet jo nuk ia njohim.
Nuk ndodh te bie gjithnje shi,
Ne qelqe s’eshte e njejta mjergull,
Ne ndjenjat tona ndodhi nje eklips.
Por nje imazh aty qendron pezull!
Lamtumire
Ne funeralin tend, nuk munda te vi
te derdh mbi arkivol, lotet si shi!
As te fundit puthje, nuk t’a dhashe dot
te prekja me buze, ballin tend te ftohte!
Ne rugetim te fundit, dot s’te percolla
as edhe nje grusht me dhe mbi varr s’e hodha,
Por qava e vetme, une me ngasherim
Lamtumire perjete, o i shtrenjti im!
(heta)
Kur te jesh merzitur shume
Këtu s’do të jem, do jem larguar;
Nën tokë i tretur si të tjerët,
Në kafenenë e preferuar
Nuk do më shohin kamarierët.
Dhe nëpër udhët ku kam ecur,
S’do ndihet kolla ime e thatë,
Mbi varrin tim do të rrijë i heshtur
Një qiparis si murg i ngratë.
Ata dy pleq
Një plak. Një plakë. Dhe një park.
Edhe një stol. Dhe bëhen katër!
Dhe një neon që ndizej, shuhej,
Sikur ta shkelte syrin natën!
Po pas një viti mbetën tre.
Një plak. Një stol. Një park i gjelbër.
Dhe një neon që më nuk ndizej,
Që mbeti si një sy i verbër!
Në vjeshtë, ah, mbetën veç dy.
Një park. Një stol krejt i vetmuar.
Që pret mos kthehen prap’ aty,
Ata dy pleq të dashuruar!
Nga: Skënder Rusi
Je shum larg
Shoh detin e kalter dhe dielin plot shkelqim
e zhytyr ne mendime mbyll syte me trishtim
e ne nje cast te bukur ndjej parfumin tend
shoh po ti sje dhe dhimbja ze prape vend.
Dhe aty kuptoj qe ti je mjaft larg
dhe lotet ne sy gati me behen varg,
dhe veten e ndjej si i burgosuri yt
zinxhiri qe me ke vene per cudi sme mbyt.