Tag Archives: poezi dashurie
Nje mije e nje net
Njëmijë e një netë, të prita të vije,
Të ishim të dy, përherë përqafuar,
Të ti puthja buzkat, me të veçantën shije,
Gjithmonë të të kisha, në të miat duar.
Ti erdhe s’më gënjeve, e mbajte premtimin,
Njëmijë e një netë, më prite dhe ti,
Të lumtur, të qeshur, ne bashkë e bëjmë zgjimin,
Dy zemra forrt lidhur për një dashuri.
Të doja, më doje dhe ja u bashkuam,
E lidhëm dashurinë, të zgjasë përjetë,
Një brengë e kam, që tashmë e kaluam,
Pse na shkuan kot, Njëmijë e një netë?!
Absurde
Nisi kjo ditë e përmalluar,
Shpirti mendimet i kthen në varg,
Njerëz pa fund të dashuruar,
Disa të ngjitur, të tjerë nga larg.
Disa të ngjitur, të tjerë të ndarë,
Me lotë disa. Disa të qeshur,
‘’Njerëz të qeshur e të qarë’’
Kjo jetë kështu na ka përleshur!
Nisi kjo ditë si gjithë të tjerat,
Realitet edhe përrallë,
Njerëzit gjithmonë do dashurohen,
Disa së bashku, të tjerë në mall.
Flutura ne zemren time
Më duket bota më e bukur
Kur prezencen tënde ndjej,
Ç’të të bëj që je një flutur,
Herë të humb e herë të gjej!
Gjatë e gjerë e shtriva zemrën
E bëra fushë me lule plot,
Kurthe ngrita për ty flutur
Por ç’e do, s’të kapa dot!
Lere zemren te flase
Te mendoj nga larg plot mall
Sepse ti shume larg ke shkuar
Shpirt, a je lodhur valle?!
Per mua vall a ke menduar?!
Un jam lodhur shpirti im
Jam lodhur me k’te jete mizore
Qe me vrau lumturine
edhe endrrat feminore.
Ne kryqezim
Në një nga kryqëzimet e jetës
papritur u takuam,
kur unë s’isha unë…e ti s’ishe ti,
u pamë një herë gjatë në sy,
dhe mbetëm të mbërthyer aty.
Rrugën humbëm,
nuk dinim nga shkonim,
here shkelnim në gropa,
herë mbi bar e asfalt,
here humbnim njeri tjetrin,
herë e gjenim prapë.
Me duaj
Me thuaj me duaj ska rendesi qielli
ne eshte I kalter a bje shi
ne eshte a ka perenduar dielli
a hena ka dale perkrashi.
Me thuaj me duaj e mos ik,
me qendro pran se kam nevoje,
se nga vetmija une kam frike,
e syrin loti te ma verboj.