Category Archives: Poezi Shqip
Kush ma thotë?
Kush ma thotë, se u be shumë mirë?
E se vendi po ndryshon,
Nuk fitohet me sehir”
Asnjë gjë, qe s’meriton!
Nuk të jep mali, dhurata,
E as “bjeshka bimë pjellore”!
Po nuk derdhe, djersë pas djerse,
Nuk e ben “tokën gaztore”!
Nëna Terezë – Bijë shqiptare
Në venat e tua rrodhi gjak shqiptari,
në mendjen tënde ndriste dituria,
thëniet e tua – këshilla për t’u ndjekur!
Nëna Terezë – jo, ti s’ke vdekur!
Nga zemra jote, buronte dashuria,
humanizmi, zemërgjerësia, mirësia e bujaria!
Nëna Terezë – shembull për t’u admiruar,
E gjithë bota me mirënjohje të ka vlerësuar,
çmimin “Nobel” me misionin tënd human e fitove,
me mundimin e një nëne që dhe veten sakrifikove!
Me duart e tua, sa e sa plagë mëkove,
me dashuri e përkushtim çdo detyrë realizove,
buzëqeshje tek njerëzit dhurove,
më të varfërve nga të varfërit u ndihmove,
me bekimet dhe uratat e tua,
sa e sa zemra i lumturove!
Ishe dhe mbetesh shembull i njerëzimit,
se si një “nënë” duhet të jetë,
e po të ndiqet çdo fjalë e thënë e çdo vepër e bërë nga ty,
s’do të ekziston fjala “urrejtje”,
por do të ketë dashuri dhe pa fund lumturi!
Poezia u dërgua nga: R.B
Ajo
Një natë e vetme e ndali sahatin
Një ditë e gjatë plot mërzi,
E kur dreka shtriu hapin
Fraksion sekondi u duk magji.
Një natë e vetme fati u zhduk,
E bashkë me fatin
Ajo që qe
E kur të pyetën si u zhduk,
Fraksion sekondi
Më nuk qe.
Fryma ime
Shqipëria e bukur ç’është,
Zemrën kuq e zi siç e ka,
Emrin e saj e shkruaj dhe në dërrasë,
Më frymëzon deri në palcë!
Zemra ime kuq siç është,
Është gjysma e Shqipërisë,
Pjesa tjetër që mbulohet,
Është nga ndihma e vëllazërisë!
Poezi e dërguar nga: P.K
Mallëngjim
Malli më ka marrë, për ty Babi im,
Zemra po më digjet, dukem si jetim,
Kur do vish, o babi nga mërgimi shuar,
Mbi bordurë të rrugës loti më ka kulluar.
Mami më thërret dhe më mbleth si klloçka,
Prapë unë ri e pres, sytë i mbaj nga porta,
Më mungon aroma, për ty babi im,
Kur më ledhatoje mbi prerë flija gjumë.
Bashkë, me motra
Bashkë me motra, çmallet shpirti,
Fjalë pas fjale, pa mbarim,
Për krejt kohën qe me iku,
Që kur vajta për mërgim.
Gazi shqyhet, pa përtim,
Si ylber ndjenjat ndërrojnë vend,
Nata sonte, nuk ka fund,
Sa kujtime kanë zanë rend.