Category Archives: Poezi Shqip
Dëshirë mistike
Je një zjarr që djeg vazhdueshëm
Çdo qelizë, në çdo detaj,
Ekuacion i pakuptueshëm
E kush tjetër mund të t’ngaj’ .
Je dëshirë që rri mistike
Brenda shpirtit tim merr frymë,
Bukuri mitologjike
Në humnerën tënde shtymë.
Përse dashuria jonë mbeti në mes?
Përse dashuria jonë mbeti në mes,
Kur mezi prisje të thoshe mirëmëngjes?
Ç’u bënë ato fjalët e bukura, ku vane?
Apo s’ishin te sinqerta, e era i shpërndan.
Motrushe, nuk mund t’i thuhen gjithkujt
Fjalët nga zemra kush t’i ka lëkundur kush
Apo tekat e tua nga shpirtin ta fshinë,
E miqësinë tonë e hodhe në prapashpinë.
Me dy fjalë
Ashtu në ftohtësi, afrohet dimri,
Me të njëjtën ”pallto”, si përherë,
E me ”këpucët” gjysëm hapur,
Pret të shkosh, gjer në pranverë!
Numëron hapat i lodhur
Ik këndej e ik andej,
Mijëra herë “aty” i ndodhur,
Edhe kurrë s’shkove më tej.
MIkja ime
Kam perla që më ndriçojnë,
e më lidhin me shumë miqësi,
Po perla ime më e veçantë,
Je ti që më fal vetëm mirësi.
Modeste je, e fjale pakë,
Po kur flet, fjala ngjit tek ti,
Je mrekullia e tetë përqark
Ku shpirti im gjen qetësi.
Oaz në shkretëtirë
Shumë herë ndjehem i vetmuar,
Si oaz në shkretëtirë,
Nga grumbuj rëre i rrethuar,
Rob nën diellin pa mëshirë!
Shpirt’ i ngelur vetëm mure,
Zbrazur krejt nga orendi’,
Temë abstrakte e një pikture,
Që në sfond ka ngjyrën gri!