Category Archives: Poezi Shqip
Perralle dashurie
Në sy i ndriste ylberi i moshës,
buzëqeshja fytyrën shoqëronte në ç’do çast,
gjithçka në këtë botë që ndodhte se çudiste,
se zemrën dashuria ja kish marrë.
Fluturonte diku në mes yjesh,
në mendje kish ndërtuar lumturinë,
e tillë dashuri s’mund të ndodhte,
se dhe Platoni dashuruar kish filozofinë.
Një bukuri e tillë s’mund të gjendej,
në tjetër kohë a epokë,
të atit i tha një ditë i mahnitur,
te tilla mrekulli , ndodhin veç njëherë në botë.
Ikja
Ti po iken, po nxiton,
si ne ikje qe s’ka kthim,
une qendroj, s’guxoj te hyj,
ne nje tjeter labirint.
Hapat dendur po i shton,
ne nje shteg qe dot s’po ndjek,
te therrase, a te ndaloje?
S’di se c’dua, s’di c’me pret.
Rruga zgjatet, zgjatet larg,
hija jote?!
A nje mirazh!
Une e ngrire ne udhekryqe,
me dilemen qe po zgjat!
Zemra befas, e shkund mendjen,
lamtumire une te therras,
ti ke shkuar, ti je larg,
as nuk sheh c’gezim le pas.
Majtas dreqer, djathtas djaj
Më gjurmon dikush patjetër
Dhe vërtet s’di
nga t’ia mbaj,
Majtas vrap më dalin dreqër,
Djathtas vijnë e presin djaj.
Nga dollapi nxjerr një pjepër,
Thela-thela nis ta caj
Gjysmë e pjeprit plot me dreqër,
Gjysma tjetër mbushur djaj.
Mbreh një laps e hap një letër,
Sytë e mi nga letra s’ndaj
Sipër letrës shtrihen dreqër,
Përmbi lapsin hipën djaj.
Ku të futëm, s’gjej vend tjetër,
Ku të qesh e ku të qaj?
Majtas vrap më dalin dreqër,
Djathtas vijnë e presin djaj…
Poetet
Brënda ndër fjalë kërkon qetësi
Bën me shpirt dhe një copë letër.
Hedh mbi të me kënaqësi,
gjithcka ndjen, si askush tjetër.
Humb në malle të mir’filltë.
Në skaje të largëta, nostagjie.
Kërkon në botën tonë të hirtë.
Gjurmë, të fshehura kaltërsie.
Ti nuk je xhin e as profet
Nuk je shpirt, ardhur nga qielli
Je njeri, shumë i vërtetë,
Aq i vërtetë saç duket dielli!
Enigma e deshironjeses
Vajzë jo perfekte kërkon burrë jo perfekt
32 vjeç, të dijë patjetër të lexojë,
vjersha të Ovidios, ofron
a) dy gjinj prej pëllumbeshe,
b) tërë lëkurën e saj të butë për ta puthur,
c) shikim jeshil, për t’iu shmangur plagosjes
ndaj çdo lloj stuhie;
nuk ka banesë,
nuk ka telefon, pranon vetëm e
mbërthyer nga mendimet.
Nuk është Afërdita;
ka uri të madhe si të Afërditës.
Nje bote te re kerkon
Kur je shpesh i deshperuar
Gjen ngushellim ne nje gote
Te drdhet gota nder duar
Kur nga syte te rrjedhin lot.
Syte i tret ngadal ne gote
I djegur nga zjarri i merzise
Nis kerkon nje tjeter bote
Atje ne fundin e rakise.
Kerkon kudo me sy te fjetur
Kerkon ngadael me shpirt te vrare.
Por kot kerkon se gje ske per te gjetur
Se Boten, Djalli e ka marre!