Category Archives: Poezi Shqip
Dëshirë
Me vjen turp te qaj i heshtur,
si nje shelg perbri mocalit!
Dua te gjemoj pareshtur
Porsi lisi maje malit.
Rreth kurores , shpeseria
Le te mos me cicerojne
Qe prej zgavrave te mia
shkabat te te vigjelojne.
Kur te jesh merzitur shume
Këtu s’do të jem, do jem larguar;
Nën tokë i tretur si të tjerët,
Në kafenenë e preferuar
Nuk do më shohin kamarierët.
Dhe nëpër udhët ku kam ecur,
S’do ndihet kolla ime e thatë,
Mbi varrin tim do të rrijë i heshtur
Një qiparis si murg i ngratë.
Ata dy pleq
Një plak. Një plakë. Dhe një park.
Edhe një stol. Dhe bëhen katër!
Dhe një neon që ndizej, shuhej,
Sikur ta shkelte syrin natën!
Po pas një viti mbetën tre.
Një plak. Një stol. Një park i gjelbër.
Dhe një neon që më nuk ndizej,
Që mbeti si një sy i verbër!
Në vjeshtë, ah, mbetën veç dy.
Një park. Një stol krejt i vetmuar.
Që pret mos kthehen prap’ aty,
Ata dy pleq të dashuruar!
Nga: Skënder Rusi
Mjegulli I Dashurise
Kur ikja larg, drejt teje vija
Kur vija afër, ikja larg
Për dreq më trembte largësia
Dhe afërsia bëhej çark.
As e kuptoja si të desha
Një mjegull pus, një çmenduri
Si një poet që shkruan vjersha
Dhe ndez një shkrepse, i bën hi.
Dhe ndoshta kjo ish dashuria
E çakërdisur kuturu,
Për dreq më trembte largësia
Dhe afërsia gjithashtu.
Je shum larg
Shoh detin e kalter dhe dielin plot shkelqim
e zhytyr ne mendime mbyll syte me trishtim
e ne nje cast te bukur ndjej parfumin tend
shoh po ti sje dhe dhimbja ze prape vend.
Dhe aty kuptoj qe ti je mjaft larg
dhe lotet ne sy gati me behen varg,
dhe veten e ndjej si i burgosuri yt
zinxhiri qe me ke vene per cudi sme mbyt.
Për një Shqipëri
Nga mërgimi lëshoj një za
Ju thrras t’gjithve motër e vlla
Një Shqipëri S’bashku me ba.
Hajt ju vllëzër mos t’jau nin
Të bashkuar e kem fuqin.
Vllëzer motra s’bashku t’punojm
Trojet tona ti bashkojm
Amanetin në vend ta qojm.
Te molla e kuqe Flamurin ta vendojm.
Te molla e kuqe ta vendojm Flamurin.
Ne mes te Serbis ta ndertojm murin.
Ta realizojm ëndërren ton shëkullore
Te lir te vallëzojm në tokat arbërore.