Tag Archives: poezi
Gjithmonë
Gjithmonë
Lutu të kesh sy që shohin më të mirën,
Një zemër që fal mashtrimin,
Mendje që harron smirën dhe
Një shpirt që kurrë nuk e humb besimin.
Gjithmonë
Lutu për ata të mjerët që vuajnë,
Për ata që nuk kanë shtëpi,
Sa vdesin urie, sa me ushqim “luajnë”,
Sa e sa të tjerë që mbajnë zi.
Sot rinia Shqiptare
Fushat presin lumenjtë shkojnë
Gjëmbat ferra lulëzojnë,
Tok pjellore tok Shqiptari
U rrit çupa, u rrit djali.
Punoj drapri, dhe kazmaja
Plasi hasmi nga sevdaja,
Binte shi dielli përvëlonte,
Bujku s’pyeste prapë punonte.
Mall Nëne
Te porta me halle shumë,
Tkurret shpirti loti lumë,
Loton Nëna, për evlatë
Ka fëmijët rrefugjatë.
Pleqëria e poshtëroi,
S’ka një dorë ta ledhatojë,
S’ka një dorë t’i bej kafenë,
Për evlat malli e brenë.
E vetmuar si një gur varri,
Flet me Zogjtë që vinë nga mali,
Shkon të fler e nuk fle dot,
E mbyt malli qan me lot.
Poezi nga: Veron Hoxhaj
Dikur
Mbrëmje heshtur, hënë e plotë,
End’ i humbur në hap’sirë,
Të kërkoj e s’të gjej dot,
Je një yll i fshehur mirë!
Dikush, dikur, diku më tha,
Pa ty se dua unë jetën time,
Kjo jetë dihet një fund e ka,
E gjer në fund ka dhe premtime!
Loti
Lotin derdhim të hidhëruar,
kur humbasim dashurinë,
Qajmë dhe kur jemi të gëzuar ,
qajmë se rigjejmë lumturinë.
Lot i paster kristal, qe pikon,
në c’do ndjenjë veten e gjen,
Dhe ndjenjën që tek zemra ron,
Zemra në fjal’ dot s’e përkthen.