Tag Archives: poezi
Agjërimi
Muaji i Bekuar njofton
Ummetin e gjërë musliman
Madhërishëm vjen me ngrohtësi
Shpirtin na begaton.
Është Ramadani prijës
Perandor i njëmbëdhjetë muajve
Vjen i ri me hare plotë
I hap dyert e bëmirësisë.
Në jetë të jetëve
Flladit erdhe më i bukur se herë tjetër,
supeve vallëzonte kostumi dhëndërror,
të prita thjeshtë, sipas zakonit të vjetër,
prej syrit të zi rrodhi një lot vajzëror.
Kur më puthe dorën, ra flokut një kurorë,
të dyve na rrëmbeu natyra duke qeshur,
lëkurës butësisht preke afshin femëror,
rendëm pa frikë, atje ku s’kishim shkelur.
Papritur prej qiellit ranë mijëra meteorë,
O Zot, na pagëzove burrë e grua mes reve!
Atëherë u gjunjëzove me zemër në dorë,
lotuar më the: “Jam i yti në jetë të jetëve”!
Në vetmi
I vetmuar në këtë botë,
Në një ditë plot me shi,
Unë po i lutem te madhit Zot,
Qeë një ditë, të më falësh ti.
Për gabimin që unë bëra
Le ta ndreqim sot të dy,
Të takohemi në një vend,
E të flasim sy më sy.
Në këtë botë plot tundime,
U gabova unë me ty,
E sot unë kam rënë në mendime,
po mendoj vetëm për ty.
Në ato vite gjithë siklet
Ato vite gjithë siklet,
Dridhesh mishi nën xhubletë,
Këmba zbathur mbi dëborë,
Mishi kuqonte si mollë.
Gjaku ziente gurgullonte,
Zemra nga brenda gulçonte,
Rrobat rreck e te arnuara
Çizme llastiku te shpuara.
Buka e misërit vaj sheqer,
Hanim dhe ngroheshim ne diell,
Flinim gjumë ne mima druri,
Ne mindere me kashte prej gruri.
Porsi…
Porsi dielli, jo janari,
Porsi zjarri që ndizet në gji,
Porsi shpirti i një nëne,
Porsi e embla dritë hëne.
Porsi dehja e trëndafilit,
Porsi zëri i bilbilit,
Porsi dita në stinë pranvere,
Porsi flladi i një ere.
Ka momente
Ka momente ku gjithcka bëhet rutinë,
Gjen momentin dhe rutina kur të vjen,
Pikërisht, at’herë kur kërkon ndihmë,
E pikërisht at’herë kur ndihmë nuk gjen!
Ka momente ku do t’zhytesh në vetmi,
Gjen momentin dhe vetmia kur të vjen,
Pikërisht, kur ke nevojë për një njeri,
Edhe një sup që të vesh kokën nuk e gjen!