Tag Archives: poezi shqip
Nje jete
Sytë më lotojnë dhe drita është shuar,
Dua që të vdes, por zemra më rri zgjuar,
Ku do e gjej forcën të duroj kaq shume,
Pse kjo jetë po m’kthehet në vuajte pa fund.
Më verboi dashuria, dhe asgjë më s’shoh
Në vatrën e brengës, veten dot më se ngroh,
Më jane prerë forcat, asgjë më s’besoj,.
Kjo vetmi e shkretë shpirtin ma robëroj.
Dua të iki larg, në hapësirë,
Dua veç 1-her të marr frymë i lirë,
Dua të largohem, të shkoj në një bot të qetë,
Ku të mos ket intriga, po ëngjëj me fletë.
Nuk dua tu flas , vetëm ti shikoj,
Dua tjetër botë, kësaj më si besoj,
Dua të iki larg, atje ku mund ta shpreh dashurinë,
Këtu u zhgënjeva, mbase atje do të jetë më mirë.
Vec dicka o zemra e zemrës sime,.
Ti ishe dhe do mbetesh shënimi i jetës sime,.
Ikja
Ti po iken, po nxiton,
si ne ikje qe s’ka kthim,
une qendroj, s’guxoj te hyj,
ne nje tjeter labirint.
Hapat dendur po i shton,
ne nje shteg qe dot s’po ndjek,
te therrase, a te ndaloje?
S’di se c’dua, s’di c’me pret.
Rruga zgjatet, zgjatet larg,
hija jote?!
A nje mirazh!
Une e ngrire ne udhekryqe,
me dilemen qe po zgjat!
Zemra befas, e shkund mendjen,
lamtumire une te therras,
ti ke shkuar, ti je larg,
as nuk sheh c’gezim le pas.
Majtas dreqer, djathtas djaj
Më gjurmon dikush patjetër
Dhe vërtet s’di
nga t’ia mbaj,
Majtas vrap më dalin dreqër,
Djathtas vijnë e presin djaj.
Nga dollapi nxjerr një pjepër,
Thela-thela nis ta caj
Gjysmë e pjeprit plot me dreqër,
Gjysma tjetër mbushur djaj.
Mbreh një laps e hap një letër,
Sytë e mi nga letra s’ndaj
Sipër letrës shtrihen dreqër,
Përmbi lapsin hipën djaj.
Ku të futëm, s’gjej vend tjetër,
Ku të qesh e ku të qaj?
Majtas vrap më dalin dreqër,
Djathtas vijnë e presin djaj…
Poetet
Brënda ndër fjalë kërkon qetësi
Bën me shpirt dhe një copë letër.
Hedh mbi të me kënaqësi,
gjithcka ndjen, si askush tjetër.
Humb në malle të mir’filltë.
Në skaje të largëta, nostagjie.
Kërkon në botën tonë të hirtë.
Gjurmë, të fshehura kaltërsie.
Ti nuk je xhin e as profet
Nuk je shpirt, ardhur nga qielli
Je njeri, shumë i vërtetë,
Aq i vërtetë saç duket dielli!
Dashuria
“Duke thirrur emrin tend
lotet sbriten si skllever
te dashurise, lidhur fort
pas faqeve te zbehta.
Duke thirrur emrin tend
ndjeva zemerimin te shperthente
furishem mbi kupen e ndjenjave
qe me vodhe.
Duke thirrur emrin tend
ndjeva shpirtin te shkeputej prej meje
e shpirti me duhet akoma,
kthema.”
Tek ty
Humbas, harrohem në krahërorin tënd
Kur e gjitha, e tëra prehem në ty,
Kuturu dhe fjalët, të them diçka nuk mbaj mend,
Veç në heshtje, të heshtur flasim me sy!
E lash pas dore unë botën të tërë,
Se bota për mua je vetëm ti!
Kështu siç je, i tërë dhe i bërë,
Të dua veç për vete, e imja dashuri!