Tag Archives: poezi shqip
Fryma ime
Shqipëria e bukur ç’është,
Zemrën kuq e zi siç e ka,
Emrin e saj e shkruaj dhe në dërrasë,
Më frymëzon deri në palcë!
Zemra ime kuq siç është,
Është gjysma e Shqipërisë,
Pjesa tjetër që mbulohet,
Është nga ndihma e vëllazërisë!
Poezi e dërguar nga: P.K
Mallëngjim
Malli më ka marrë, për ty Babi im,
Zemra po më digjet, dukem si jetim,
Kur do vish, o babi nga mërgimi shuar,
Mbi bordurë të rrugës loti më ka kulluar.
Mami më thërret dhe më mbleth si klloçka,
Prapë unë ri e pres, sytë i mbaj nga porta,
Më mungon aroma, për ty babi im,
Kur më ledhatoje mbi prerë flija gjumë.
Bashkë, me motra
Bashkë me motra, çmallet shpirti,
Fjalë pas fjale, pa mbarim,
Për krejt kohën qe me iku,
Që kur vajta për mërgim.
Gazi shqyhet, pa përtim,
Si ylber ndjenjat ndërrojnë vend,
Nata sonte, nuk ka fund,
Sa kujtime kanë zanë rend.
Jeto për të dashuruar
Duke na lënë plotësisht në harresë si njerëz,
kjo a nuk është një lloj vuajtje për së gjalli?
Një zemër e lënduar, një plagë e pamëkuar,
vetëm një klithmë dhe pikon loti në sy,
kur plagën e hapur po e fsheh
thellë gjoksit të helmuar,
dhe mes lotëve buzën vë në gaz
se do të mbijetoj për të dashuruar!
Duhet t’u themi se dhe për ne ka jetë
gjer sa ende kemi frymë,
gjer sa ende shikojmë dritë,
gjer sa qielli duket i kaltër,
ateherë lind arsyeja më e fortë
kundër së cilës jemi të detyruar të luftojmë
me gjithë forcat e brendësisë!
Bir i nënës jo me drogë
Në tavolinë u shtrova me djalin për të ngrënë,
E putha e ledhatova dhe thitha aromë,
Aromë e ndyrë jo aromë fëmije,
nuk fola me gojë po dridhesha si gur tespie.
Hodha sytë e pash sytë e tij kuqonin,
Të dredhura në trup, lotët më pikonin,
E pyeta pse biri Nënës syri të kuqon?
Pjalmi i pemëve Nën më bën reaksion.
Dorë për dorë në rrugë të jetës
Hajde moj e mirë,
Hajde moj e shtrenjtë,
Hajde o yll mali,
Me shpirtin e argjëndë.
Hajde grua e jetës,
Hajde trëndafil,
Hajde moj sorkadhe,
Me shpirtin e mirë.