Tag Archives: poezi per ty
Kur pritja mbaron
Të prita shumë e ditët humba,
E netëve shpirtin e humbja krejt,
Kur shpirti mëson të arratiset,
Nuk kthehet më, në rrugë të drejtë.
Tani rebel edhe i dehur,
Nuk mund të pres asgjë nga ti,
Sa dashuri mbeti pa shprehur,
U tret në pritje! Sa dashuri!
Gjithmonë
Gjithmonë
Lutu të kesh sy që shohin më të mirën,
Një zemër që fal mashtrimin,
Mendje që harron smirën dhe
Një shpirt që kurrë nuk e humb besimin.
Gjithmonë
Lutu për ata të mjerët që vuajnë,
Për ata që nuk kanë shtëpi,
Sa vdesin urie, sa me ushqim “luajnë”,
Sa e sa të tjerë që mbajnë zi.
Dikur
Mbrëmje heshtur, hënë e plotë,
End’ i humbur në hap’sirë,
Të kërkoj e s’të gjej dot,
Je një yll i fshehur mirë!
Dikush, dikur, diku më tha,
Pa ty se dua unë jetën time,
Kjo jetë dihet një fund e ka,
E gjer në fund ka dhe premtime!
Vuajtja
Një dhimbje që dal ngadalë të thyen,
Duket e bukur por brenda të grryen,
është një rrugë e errët pa kthim,
nuk ka asgjë vetëm hidhërim.
Vuajtja çdo ditë më shumë më tremb,
Vuajtja çdo ditë më dhemb,
Po më shkatërron dal ngadalë,
Pendohesh e nuk të fal.
Vuajtja më dhemb si asnjëherë më parë,
Dhe, më tepër s’mundem dot,
Te vuash është e kotë,
Të gjithë paguajnë në këtë botë.
Nuk Urrej
Ulur në katin e pijetores
Dhëmbë-verdhi i djersitur
Sorrollatet si pallua e ditës
Nuk dua të urrej.
Zëri i neandertalit të mjerë
Mëton vëmendjen
Shikjimet më enden
Tentoj të mos urrej.