Gënjeshtra
Mëngjeset gdhihen me një gënjeshter të madhe
Aq sa mendojmë se kjo është dita jonë,
Gënjejmë në punë plot njerëz me halle,
Gënjejmë pa u skuqur e s’na bëhet vonë.
Gënjejmë shokë e miq dhe gruan e tjetrit,
Gënjen politika me nenin famëkeq,
Mendojmë gënjeshtrën që do i themi tjetrit,
Kur ne të mos jemi në këtë botë për dreq.
Në u përmbystë kjo varkë s’do na ngelin as eshtra,
As një të njëmijtat e trupit s’do na ngelin,
Do na sulen peshqit të mbushur me gënjeshtra,
Se prej qindra vitesh u kemi vënë karremin.
Poezi nga: Albi Lushi
Pranë varrit të trimit
Te varri i trimit, mbinë shumë lulëkuqe,
“Sa hijeshi, ka ra në ate vend”,
Vijnë e përulen, në grupe, grupe,
Plotë bijë, e bija, zgjatur në rend.
Nenën e trimit, se njeh nga lotët,
Nëse ke nderin për me takuar,
Ajo ka fjalë, për trima te zotët,
Që për ketë vend, shume kanë luftuar.
Te varri trimit, lind “krenaria”,
Që e kem pas, shekuj me radhë,
Që nga Skënderi, plote bijë e bija,
Kemi shumë trima, me to me u çmallë!
Poezi nga: Sahit Shala
Na Ishe
Na ishe ëndërr, si “malli me t’pa”,
Shpërthenim në vaj, një fjalë me ndie!
Nga “valë e radios, kur vinte ai za”,
Ish zëri memës, zë Shqipërie!
Çuna e goca, na rrihte zemra,
Kur babë, a gjyshi flisnin për ty,
Ato i nxirrnin, ma të bukurat emra,
Gjithmonë tujë fole, vetëm për ty!
Agjërimi
Muaji i Bekuar njofton
Ummetin e gjërë musliman
Madhërishëm vjen me ngrohtësi
Shpirtin na begaton.
Është Ramadani prijës
Perandor i njëmbëdhjetë muajve
Vjen i ri me hare plotë
I hap dyert e bëmirësisë.
Poezi Për Kombëtaren – Djemt e Shqipes
Kush na hodhi, ballin lartë!
I dha shqipes ngjyrë te artë?
Ne këto ngjyrat ”kuq e zi”,
I kem pas gjithë, për lakmi.
Kush na ban me puq tokën?
Bijtë e shqipes, nënëlokes.
Krahë për krahë, nëpeë fitore.
Si shqiponja madhështore!
Vera
Ka tre stinë, që po të presim,
Të na mbledhësh tok më tok,
Nga çdo kënd, ku “flitet bukur”,
Na banë bashkë ti, kokë me kokë.
Ikim bashkë, ku është freskia,
Shokë e miqtë, në breza e breza,
Për një vit na “këput mërzia”,
Tash gëzon, gjyshi, nipi e mbesa.