Category Archives: Poezi Shqip
Loti
Loti i nenës,”veshtirë te matet”
se masë për matje, fare nuk ka!
Mjerë per at bijë, a birë te lokës,
që e banë të shkretën, me lotë me qa!
Se loti i lokës, as për vet “trimin”
nuk do të duhej, për tokë me ra!
Kur pranë flamurit, e jap betimin,
veq krenari, “e tjetër s’ka”!
Dasma
Motra, vllezer,
si kurora,
po na vijnë dora, dora,
Per pushim nga diaspora,
Ju rrahë zemra, bumë, e bamë
Sa gëzim ne zemër, kanë,
se kanë ardhe n’trojet etnike
ktu ku kndohet, kënga shqipe!
Ta them troç
Do ta them, unë fjalën time,
edhe nëse, n’varrë me shpije,
êshtë e keqe, për shemtim.
Për shumë bijë”të kësaj shoqërije!
E n’me qaftë, ai lumi i bardhë?
Perse qeshin, shushurasin?
Jam ithtarë, i fjalës t’mbarë,
nuk mbajnë t’drejtën, të më ngasin?
Per ty, atdhe
Po kush m’banë me u n’di krenar?
Kush më ndritë porsi “fanar”,
Kush ma banë ditën të lehtë?
Kush më banë të “flijë” i qetë?
Tek ty i kam, trojet “gjyshnore”, ballëlarta, e “hyjnore”,
Tek ato “pllajat prrallore”,
“Zura hapin, e pashë rrezën,
mësova fjalën, edhe besën.
Fjalë e lirë
Fjalë e lirë është, si puhizë,
fllad i lehtë, që të përshkon,
Gojë më gojë, shëtit me vlerë
”Lum si ai që e kupton.
Fjalë e lirë, e dlirë, si fëmija
Kur buzëqesh, e kur gëzon,
Është e butë, si djalëria
Qe çdo zemër e gëzon.