Tag Archives: vjersha
Akuarium
Kohë me parë sikur nuk dinim,
si të bëjmë, e çka më shumë?
Në bashkësi jetonim jetën,
Porsi peshq n’akuarium.
“Peshku i madh” sillej e mbshtillej,
Pa përtes, bënte me gisht,
Edhe pse dikujt i “Villej”
Zgjidhje tjetër thua se s’kish?
Shilaresi
Dhe furtuna nuk ndalet, zgjon nga gjumi malet,
Digjen ndjenjat tona në vullkanin që pritet të shpërtheje,
Me jepni ujë se po më gërryen etja,
Vajza të bukura gjithë shend e verë, në krejë.
Mitarja ime me shpirt prej floriri,
Zgjohen këngët në gadishullit e harresës,
Të urtët mbajnë frymë e dëgjojnë,
Teksa pëllumbi guguron nën çatinë e kujtesës.
