Tag Archives: poezi
Pikëlluar
Buzëqeshja sfiduese e akulltë që intrigon
Vallë është lot apo pikë ujë
Buzët e njomë të lagur
Thua se ngrohtësisht më ftojnë.
Ndalem shikjoj tinëzisht këtëkrijesë
E lehtë veshur posi aristokrate me sy të humbur
Ç’ndodhë te kjo bukuroshe shtati zanë natyrë
Ofrohem them zonjushë më ndëgjon ti hyjneshë?
Me duaj vetem mua
Nese e do bukurine
atehere mos me duaj mua,
sepse ka te tjera
qe jan me te bukur se une!
Nese e do mencurine
atehere mos me duaj mua,
sepse ka te tjera
qe jan me te mencura se une!
Mergimtarit
E kerkova kuptimin
Ne valet e mergimit.
Nuk e gjeta shpetimin
Isha zog vuajtje e mjerimi…
Mos ngritni kulla ne ere,
Aty,apo ketu me mire!
Akund o te mjere
Jeta pa liri s’ka vlere…
Populli per liri nuk mbetet
As ne xhami ,as ne kishe,
Je vigjilent kurdoher,
Me syrin lart e syrin pishe.
Lutfi Coka, Tirane
Rinise sone
Rini e ketij vendi,
Te rinje, por punetore.
Te mbani mendjen te mesimi,
Me liber e laps ne dore.
Shkollen fort ta doni,
Lexoni libra shume.
Lexoni Naim, Mjede e Fisht,
Deri vone mos fleni gjume.
Jeta
Jetë moj e shtrenjta jetë,
O moj jeta ime,
Që të ngrysa në kurbet
Jetë plot mundime.
Endacakë nëpër botë
Qytet më qytet
Nga sytë s’mu ndan k’ta lotë
O moj e shtrenjta jetë.
Se dy qytete ka kjo jetë
Ah, kjo jetë e mjerë.
Një ku lind e një ku vdesë
E nuk ka të tjerë.
Dreret i muhisin henes
Nëse planet e kristalta në zemrën tënde fshihen,
Dalja e tyre në hapësirat yjore nuk përbën katastrofë,
Uji i tyre i ngrirë do të shkrihet,
Oqeanet dhe detet do krijohet.