Tag Archives: poezi shqip
Te pres
Dallget e detit dhe era qe fryn,
krijojne te mbremjes simfoni,
veshtroj me mall pertej ne horizont,
ndoshta me henen mund te vish dhe ti.
Do te pres me padurim deri ne mengjes,
ne mos me henen me diellin do te vish,
te lutem tregome mua,
se dhe ti pa mua s’mund te rrish.
Me parfumos me lumturi
Ti me vjen si fllad pranvere,
gjithe lezet, e hijeshi,
ma perkedhel leht’ fytyren,
me sjell aromen lumturi.
I mbyll syte, e marre fryme thelle,
aroma ndjehet thell’ ne shpirt,
leshon rrenj’,e perhap dege,
e parfumos ter’ trupin tim.
Udhetim i fundit
Dera e hekurt u mbyll aq rende
Dhe nates ne fytyre fort iu hodh,
Kerkoj per’rreth te gjej nje kend
Te mbeshtetem pak e shpirtin ta c’lodh…
Nje zhurme e larget ma prishi qetesine
Po kalon treni i fundit per sot,
Mbi binar te ndryshkur ulerine
Ah sikur t’me merrte dhe mua o Zot!
Ne vagonin e fundit te me mbaje
Flakerimthi le te niset ne udhtim,
Dhe le ti keputen frenat pastaj
Mbi binar te vjeter te iki pa kthim!
Filozofi elementare
Kërko te prekësh të pamundurën
Që të shtrohet një mundësi!
Dhe provo gjithmonë të kundërtën
Se e drejta është një vij’!
Ec gjithmon në maja gishtash
Sepse këmba zë rrenj’ shpejt.
Shkel dhe ti në gjurëm bletësh
Merr nektarin nga çdo fletë!
Zemrën tënde lëre brënda
Mos e bëj dhuratë askund.
Eshtë e trupit më e rënda
Pa të jeta do t’lëkund!
Mos i’a zini rrezen diellit
Dielli erdhi me agimin,
rreze mbushur plot për plot,
natyrës, njerëzve u dha ndriçimin,
rrezet mbushur me të ngrohtë…
Seç u shfaq, paprit, babëzia,
diellin, ajrin i dua vet,
dhe po ngordhi gjithë njerëzia
nuk kam gajle, nuk kam dert…
Jam zene rob
Rruges tende kaloj,
me shpresen Ty po te takoj..
Por heshtja mbizoteron,
dhe ne te dy ngelem po njesoj!
Ke ikur ndoshta, kete nuk po e kuptoj?!
Eh! nje brenge me ka kap, e s’po me leshon..
Veten torturoj ti iken dhe per mua s’mendon?
Une do te pres akoma,jam preh’ e dashuris ton’!