Tag Archives: poezi mergimi
Kush ma thotë?
Kush ma thotë, se u be shumë mirë?
E se vendi po ndryshon,
Nuk fitohet me sehir”
Asnjë gjë, qe s’meriton!
Nuk të jep mali, dhurata,
E as “bjeshka bimë pjellore”!
Po nuk derdhe, djersë pas djerse,
Nuk e ben “tokën gaztore”!
Mallëngjim
Malli më ka marrë, për ty Babi im,
Zemra po më digjet, dukem si jetim,
Kur do vish, o babi nga mërgimi shuar,
Mbi bordurë të rrugës loti më ka kulluar.
Mami më thërret dhe më mbleth si klloçka,
Prapë unë ri e pres, sytë i mbaj nga porta,
Më mungon aroma, për ty babi im,
Kur më ledhatoje mbi prerë flija gjumë.
Vendi im
Në vendin tim n’atdhe,
Dua të nisem e të shkoj,
Atje ku flitet gjuha ime,
Ku kalova fëmijërinë time.
Atje ku është gjaku im,
Atje ngrohet shpirti im,
Larg në mergim,
Rënkon zemra pa pushim.
