Tag Archives: poezi dashurie
Më fal
Të dua më the atë çast,
Dhe unë në sy të shikova,
Tè bera ta thuash prapë,
Dhe zemrën tënde lëndova.
Të bëra i vetëm të ndihesh,
Por në çast u pendova,
Dhe doja të isha me ty,
Dhe falje nga ty unë kërkova.
Dhe prisja përgjigje të më ktheje,
Dhe fjalën tënde të ngrohtë, Të dua,
përsëri të më thoje me syt e mbushur me lot,
Dhe zemra tani e kuptoi dhe vuan më kot.
Nuancë kristali në qiell të ri.
Dhe zemrën time do t’ja dhuroja ,
dikujtë që mund të ketë nevojë,
me dhimbsuri do ta rrethoja,
me përkujdesje do ta mbulojë.
Se kaq e lumtur është lumturia,
nje oqean krejt pambarim,
kur bën në jetë vetëm të mira,
nuancë kristal në qiell të ri.
Nga: Valentina
Kur të jesh pa mua
Në pragun e derës më nuk do shkel
As flokët e thinjura nuk do i shohësh
Shtrati bosh pa trupin tim do të ngel
E ti pak e nga pak do të mësohesh!
Unë kam ikur, pluhur jamë bërë
Por në ëndërra do trokas çdo natë
Kur ti të dremisësh , gjumi do të zërë
Unë do të rëmis për të thënë: Fli rehat!
Ne kete nate me shi
Ne kete nate me shi
Brengat nuk pushojne
Zemra e merzitur
Lotet me pikojne.
Nga thellesia e shpirtit
Kendohet nje elegji,
Nje ze i pikelluar
Tretet neper stuhi.
Me duaj vetem mua
Nese e do bukurine
atehere mos me duaj mua,
sepse ka te tjera
qe jan me te bukur se une!
Nese e do mencurine
atehere mos me duaj mua,
sepse ka te tjera
qe jan me te mencura se une!
Mos ndalo
Në rrugët e jetës time,në kalofsh një ditë
mos ndalo hapin,por vazhdo të ecësh
në vërefsh pa dashje,në ato rrugë një ndryshim
mos ndjej nostalgji për kohën e vjetër.
Mbaj kokën lart,e krenare ik
shpërfill çdo cep të atyre rrugëve,
mos ndalo as në trotuarin e dashurisë,
as në lulishten tonë të puthjeve.
Në stolat e mallit,në vërefsh një qyqar
që shkruan një zemër në mbështetësen e shpirtit
mos të vijë keq për të e asgjë mos i fal
çfarëdo që ti falësh,do i shkaktojë trishtimin!