Tag Archives: jeta ime
Rezistuam
Netëve të errëta, kur kalonim
Përmes lagjes, krah per krah,
Të pata thn, e mbaj mend mirë
të dytë në botë,si ti nuk ka!
Komplimenti të pelqeu
më përqafove dhe më the,
Zemra syri s’më gënjeu
dhe ti shok në botë s’ke.
Që atëherë shumë kohë kaloi
dashurinë vetëm e shtuam,
Kush na njohu e s’na lakmoi?
Si mundëm dhe rezistuam?
Poezi nga: Astrit Balliu
Në një qoshe të keqe
U deshëm vërtet në një qoshe të keqe,
Një vend aspak për dashurinë,
Zgërbonja, gjemba, gropa dhe hendeqe,
Ombrella të zeza galash mbi greminë.
Kur dashurinë atje asgjë nuk e joshte,
Çuditërisht e joshëm tok dhe e gjetëm.
Tek dashuronim ëngjëlli thoshte:
“Duroni dhe pak të ngjitni të përpjetën”.
Vërtet ish e keqe kjo qoshe.
D.Agolli
Shoh në sytë e tu
Shoh në sytë e tu
se si me shikim më përpijnë,
me dëshirë e leshoj veten lehtë
dua të fundosem aty.
Sa herë që ti buzëqesh
se di si shpëtoj pa u cmendur,
ndërkohë shpirti përbrenda ka lajthitur krejt
nuk gjen dot as fjalët për tu shprehur.
Ti ndoshta habitesh a cuditesh,nuk e di
se si ndodh vallë kaq lehtë njeriu të ndjejë,
eh moj vajzë,shpirti im është ekuacion i vështirë
as unë nuk arrij ta kuptoj ndonjëherë.
Poezi nga: Ylli Jahaj
Gjithçka dhe asgjë
Kur të lindën nuk të pyetën
E do t’vdesësh pakuptuar,
Ke dëshirë t’a jetosh jetën?
Apo thjeshtë duhet jetuar!
Merr një udhë ashtu pa ditur
Gjen një kthesë edhe një tjetër,
Dhe një ditë fare pa pritur
E sheh veten më të vjetër!
Zëre se s’u takuam
Zëre se s’ jemi takuar
thjesht tek ti erdha si drojë.,
Thuaje: ajo s’do të këtë ekzistuar,
ishte një sqimë, pa zë, e pa gojë.
Por unë, s’isha si gjithë të tjerat,
kur je tufan, e kërkon përplasjen,
Bëhesh shkaku, ku mbushen erërat,
qëllimi, mos ta dorëzosh zbrazjen.
Prandaj ti, mos u beso stuhirave,
ku mërdhijnë fjalët dhe bindjet,
I dashur, leri vënd veç të mirave,
e mos fol kurrë më për dhimbjet.
Poezi nga: Mimoza Berisha
Heshtje memece
Ashtu, në heshtje shkeli nata
Në heshtje të thellë mendimet vijn’,
Heshtje memece, me ”këmbë” të gjata,
Heshtje e stërgjatur, pa mbarim!
Ka dhe momente që do heshtje,
Pa arsye, ashtu kot,
Edhe heshtja sjell kurreshtje,
E kurreshtja, ënd’rra plot.