Dashuri e pakycur

Ne uren e dashurive te kycura
Kyce, kyce, kyce pa fund shikon,
Dashurite e botes mbyllur ne vakumin e lidhjes
Thua nje kyc nga shuarja i mbron?

Ne uren e te dashuruarve
E dashuruar, por kyci me mungon
Emri yt eshte kycur gjetiu
i imi ne nje tjeter kyc te ndryshkur qendron.

Ura e te dashuruarve lengon nga kycet
Kyci yne ne asnje vend nuk shkon
Gjithcka rreth meje me bind se eshte e kote
Ndarja mbi harqet e ures rendon..

Oh sa rendon dashuria qe me kyc dot s’u mbyll
Shpirti i saj jashte vakumit te lidhjes jeton,
Munduar nga graviteti i paligjesise
Nga mungesa e nje kyci dhe vendi ne Sene vajton.

Ne deren e pendimit

Ne deren e Teubes
trokita perseri
u ktheva e penduar
e qava ne vetmi.

Kujtova mekatet
dhe zemra mu trondit
valle, para Allahut
si do dal ate dite?

Dhe ne heshtje thashe:
o Allahu im
rober si mua ke shume
e per mua, Vec Ti je Zoti im.

SHQIPONJË

Syshqiponjë zeshkane
Gllabëruar na ke me krahët
Fuqishëm dhe jashtëzakonshëm
Ndiejmë sigurinë nën kthetrat e tua.

Dukemi si gjahtar të thyeshëm
Gotat e vendosura në valë
Tentojmë të shohim me sytë e tu
Shpatet dhe bjeshkët Ilire.

Miti është epik
Rapsodët shkruajnë këndojnë
Zërat burrëror dhe serenatat
Në pafundësinë e bukurisë Alba
Kushtohen mbretëreshës shqiponjë.

Telat e violines se thyer

U thyen telat e violines se vjeter
e notat muzikore pentagramat braktisen,
zemra po rrihte si te ishte nje tjeter
kur zhurmat e violnes se thyer nisen.

Sa zhurme e tmerrshme ishte ajo
dukej sikur telat qanin heshur,
peshperisnin me eren fjalen ‘harro’
ne melodine e zhurmes se parreshtur.

Sa shume me vrisnin lotet e tyre
e qara peshperitse e mekur,
me dukej vetja si para nje pasqyre
e thyer, e coptuar, e vdekur.

Kafe dhe cigare

Në qytetin shpirtëror
Mëngjesi i hershëm
Kafja e kënaqësisë
Cigarja shoqëruese.

Shfletoj shtypin
Jo lajmet
Zakonisht sport
Dhe fjalëkryqin.

Ndjenja e fuqishme
E pastërtisë
Dhe bukurisë së qytetit
Më mbërthen.

Zemren ta kam falur

Kam qare kur erdha ne jete,
pa e ditur se c’me pret,
kam qare dhe nga gezimi,
por sot po e vleresoj lotin vertet…

Tek e ndiej qe rreshqet mbi faqe,
oh sa i rende po me duket,
trishtimi qe mbjell aty,
nuk e di se kur do te zhduket…

Nuk mundem ta kthej koken pas,
qe te shoh se c’po braktis,
zemra po me del nga kraharori,
toka nen kembe sikur leviz…

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.