Category Archives: Poezi Dashurie
Dashuria
“Duke thirrur emrin tend
lotet sbriten si skllever
te dashurise, lidhur fort
pas faqeve te zbehta.
Duke thirrur emrin tend
ndjeva zemerimin te shperthente
furishem mbi kupen e ndjenjave
qe me vodhe.
Duke thirrur emrin tend
ndjeva shpirtin te shkeputej prej meje
e shpirti me duhet akoma,
kthema.”
Henes
Hena doli e zbeht ne bregoren e saj,
dhe une me laps ne dore,
i lutesha bukurise, mrekullise se saj te zbriste,
te ulej me mua ketu poshte!
Ti flisja per ty gjer e gjate,
henes princeshese se melankolise,
t’mi tregonte hena sekretet e dashurise!
O hene te lutem qe ti nga lart na shikon,
shko dhe i thuaj qe se kam harruar,
thuaj qe vetem per te zemra rreh
dhe syte e mi vetem per te kan vajtuar!
O hene te lutem, princeshe e melankolise
me hallet e mia nuk dua te te lodh,
por kam nevoje diku te shpreh dashurine,
dhe le ta di qe dot nuk me degjone!
Tek ty
Humbas, harrohem në krahërorin tënd
Kur e gjitha, e tëra prehem në ty,
Kuturu dhe fjalët, të them diçka nuk mbaj mend,
Veç në heshtje, të heshtur flasim me sy!
E lash pas dore unë botën të tërë,
Se bota për mua je vetëm ti!
Kështu siç je, i tërë dhe i bërë,
Të dua veç për vete, e imja dashuri!
Pse vret
Pa meshire sa gjak ftohte,
nje jete te re, ti ndeshkove,
qan femija, kerkon Nenen,
edhe Zotin zemerove!
Pse vret ti nje grua,
jeta e saj ,ishe ti,
ohh sa shume, lot ka derdhur,
per te madhen, dashuri.
Je penduar nga mekati,
shikon qiellin, lot leshon,
engjelli mori udhetimin,
nga parajsa, s’te harron.
Vetes
Ah moj e shkrete..
Malli do ta ndaje jeten pergjyse.
Do ecesh perpara do jetosh
Por ajo brenge e fshehur do te te mbyse!
Dhe rrugen ne fund kur ti ta cosh,
Kuptuar s’do kesh kurrsesi,
Nder vitet e humbura do t’kerkosh,
Arsyen pse jetove gjer tani!
Dhe prape do ta ndjesh a’t dritherime.
Do ndizet zjarri i mallit si dikur,
E do te t’behet zemra cope e grime,
Prej mallit qe s’u shua kurre!
Nje lot do te te rrjedhe mbi fytyre,
Dhe ti buzen fort ke per t’kafshuar,
Gjer sa t’rrjedhe gjaku me t’kuqen ngjyre,
E trembur do t’kuptosh qe s’ke jetuar!
Nje jete te tere te kam kerkuar
Para pasqyres rri e heshtur
Veten shoh por nuk e njoh,
Se prej kohesh jam e qeshur
Ndaj s’e njoh ate qe shoh.
Vezullojne syte e mi
jo nga dhembja por nga gezimi,
Zemra me bucet ne gji
Shpirti s’ka fije trishtimi.
Rrezaton fytyra ime
Buza qeshur rri gjithmon,
Mendja nuk ka me mendime
Vec per ty ajo mendon.
A e sheh se c’me ke bere?
Ku ke qene deri tani?
Te kam kerkuar nje jete te tere….
Nje jete te tere te kam kerkuar.