Tag Archives: poezi
Kurani fjala Allahut
Kurani është fjalë e Allahut
Fjala më e bukur e zbritur në tokë
Tek Muhamedi pejgamber i Zotit
Me pasim të tij dallojnë njerëzit nga njëri tjetri.
Leximi i tij shperblehet shumë
Per një shkronje së paku dhjetë sevape
Shperblimi vjen pa hesape.
Lexuesit e Kuranit janë të dalluar
Tek Allahu me pozitë të vecuar
Në Xhenet gradat e tyre me nder
Do i gezojne pa pushim përherë.
O lexues i Kuranit
Ti kur lexon je duke i fol Rrahmanit
Zoti me ty kenaqet dhe të shikon
Kurë nga Meshira Tij nuk të largon.
Nënës sime
Kaq shumë kisha për të të thënë
Po mbeta larg e larg mërguar
Në këto ditë, e dashur Nënë,
Më mirë ti më ke kuptuar.
Për ty dhuratën kam menduar
Edhe punuar gjat’ e gjatë,
Porse më mbet këtu, në duar.
Ti mbylle sytë këtë natë.
Por ndjej se, duke e lexuar,
Më zbutet dhimbje e kësaj zije.
Mirësia jote e patreguar
Më lidh me ty me mija fije.
Edhe çdo natë e njëjta ëndërr
Në ëndërr ti më rri kaq larg
Si më rreh zemra, ta dish!
O Nënë, Nënë, vallë s’di
Tek unë si të vish?
E njëjta ëndërr net për net!
Si më rreh zemra, ta dish!
O Nënë, Nënë, përse nuk do
Këtu, tek unë, të vish?
Mengjesi
Ne mengjes u zgjova me parafytirimin tend,
Papritmas nje lot nga syte me ra,
Befas ndjeva shum mall per ty,
Ne ate moment e kuptova,
Qe te dashuroj deri ne pafundesi…
Do të vdes për ty
Do të vdes për ty
Askush sdo ta kuptoj
Që në jetën tende
Unë nuk ekzistoj…
Në këtë botë deshta
Që i lumtur të jem
Në duart e mia
Vetëm ty të të kem…
Sa është numri i këmishës sime
Kjo kafkë e thyer
Dhe kjo dorë
Të kujt janë këto gjymtyrë
Në këtë ekspozitë njerëzish.
Po sytë
Që më shikojnë me mallëngjim
Çfarë mendojnë
Për prejardhjen time.
O ju lutem njerëz
Merreni vetën pak me të mirë
Një ditë
Druaj që nuk shkon larg
Do të pendoheni.
Dy buzë
Dy buzë të kuqe,
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën,
gëzimin ma fikën,
si fantazma hikën
ndër do bota të larta…