Category Archives: Poezi Shqip
7 dhe 8 marsi
Dy festa te bukura te princerve te mij,
njera ne shkolle, e tjetra ne shtepi,
njera e mesueses e tjetra e nenes,
te dy shkelqejne si drita e henes.
Nënës sime
Kaq shumë kisha për të të thënë
Po mbeta larg e larg mërguar
Në këto ditë, e dashur Nënë,
Më mirë ti më ke kuptuar.
Për ty dhuratën kam menduar
Edhe punuar gjat’ e gjatë,
Porse më mbet këtu, në duar.
Ti mbylle sytë këtë natë.
Por ndjej se, duke e lexuar,
Më zbutet dhimbje e kësaj zije.
Mirësia jote e patreguar
Më lidh me ty me mija fije.
Edhe çdo natë e njëjta ëndërr
Në ëndërr ti më rri kaq larg
Si më rreh zemra, ta dish!
O Nënë, Nënë, vallë s’di
Tek unë si të vish?
E njëjta ëndërr net për net!
Si më rreh zemra, ta dish!
O Nënë, Nënë, përse nuk do
Këtu, tek unë, të vish?
Në mundsh
Në mundsh ta ruash arsyen kur bota humbet fillin
E fajin ty ta hedh – dhe vetes ti besosh,
Sa herë të dyshojnë e s’të përfillin,
Por edhe dyshimet drejtë t’i gjykosh.
Në munsh të rrish në pritje, në pritje pa u lodhur,
A, kur të urrejnë, urrejtje mos të ushqesh
Madje ndaj shpifjeve të rrish pa folur
Me thjeshtësi, me to pa rënë ndesh.
Sa është numri i këmishës sime
Kjo kafkë e thyer
Dhe kjo dorë
Të kujt janë këto gjymtyrë
Në këtë ekspozitë njerëzish.
Po sytë
Që më shikojnë me mallëngjim
Çfarë mendojnë
Për prejardhjen time.
O ju lutem njerëz
Merreni vetën pak me të mirë
Një ditë
Druaj që nuk shkon larg
Do të pendoheni.
Nëna
E dashur nënë
Sa shumë të dua,
Ti je njeriu më
I shtrenjtë për mua.
Më edukove
Më mësove,
Të gjitha gjërat që
I përjetove e mi tregove.
Nëntori i lavdisë
Mbi brigjet e detit
Nje flamur valon,
Ne token me gjak
Nje ushtar shpejton.
Sa dit e sa net,
Kishin kaluar,
mjegullina token
e kishte mbuluar.
Nje nene ne nje koder
po qan
per trimat e vdekur
qe per liri jeten e dhane.
Nje ze u degjua
ishte zeri i femijes
qe per liri u gezua
”Urime moj nene
urime pavaresia
dhe per shume vjet
te rroje SHQIPERIA”
Dërguar nga: Enkeleda Hoti