Category Archives: Poezi Dashurie
Në syte e tu
Ne syte e tu te bukur frymezohem per te shkruar,
buzet e tua te kuqe vdes per ti shijuar,
Dhe zjarri qe kam ne zemer spo me le te qete,
ai ndizet dhe nuk shuhet lehte.
Deshira per te qene afer teje
digjet si zjarr te une,
Me e madhe se deti i paane,
me e madhe se fjala TE DUA.
Tek syte e tu humbet zemra ime,
tek buzeqeshja jote lundron shpirti im,
Tek buzet e tua prehet shikimi im,
TE DUA me shum se shpirtin tim.
Ra mbrëmja
Ja, ra mbrëmja, ty s’je më,
Ku ke shkuar? Unë s’e di,
Ne u prishëm për hiçgjë,
edhe gjatë do mbajmë mëri.
Do harrohen telefonat,
Nëpër pellgje sytë do na thahen.
Si prelud do bjerë nga qielli,
një dëborë, kristal i bardhë.
Shpirt nostalgjik
Ra dhe ylli, ai, i fundit,
Edhe qielli mbet’ i zi,
Në të kundërt rrjedh’ e lumit,
Në të kundërt edhe ti!
Dhe dëshira rri pranë brengës,
Edhe brenga një dëshirë,
Eshtë një “ah”, në krah të erës,
Që përhapet n’errësirë!
Enderr
Ne enderr me ty isha mbreme
imagjinata fluturoi,
malli afshi e pasioni
nje dridherime tek ty me coi.
Krahe hapur po me prisje ti
e marrosur aty u hodha une,
me mbeshtolle ashtu fort fort
aq sa nuk levizja dot.
Buzet nje e puthur m’i rrembeu
te embla mjalte ishin ato,
nga vendi m’u duk sikur zemra kerceu
nga syte me dolen ca pika lot.
Isha si zana ne perralle
dhe prane meje nje princ i kalter,
kur syte i hapa e shoh perreth
sa keq me erdhi, kish qene vec enderr.
Nje mije e nje net
Njëmijë e një netë, të prita të vije,
Të ishim të dy, përherë përqafuar,
Të ti puthja buzkat, me të veçantën shije,
Gjithmonë të të kisha, në të miat duar.
Ti erdhe s’më gënjeve, e mbajte premtimin,
Njëmijë e një netë, më prite dhe ti,
Të lumtur, të qeshur, ne bashkë e bëjmë zgjimin,
Dy zemra forrt lidhur për një dashuri.
Të doja, më doje dhe ja u bashkuam,
E lidhëm dashurinë, të zgjasë përjetë,
Një brengë e kam, që tashmë e kaluam,
Pse na shkuan kot, Njëmijë e një netë?!
Absurde
Nisi kjo ditë e përmalluar,
Shpirti mendimet i kthen në varg,
Njerëz pa fund të dashuruar,
Disa të ngjitur, të tjerë nga larg.
Disa të ngjitur, të tjerë të ndarë,
Me lotë disa. Disa të qeshur,
‘’Njerëz të qeshur e të qarë’’
Kjo jetë kështu na ka përleshur!
Nisi kjo ditë si gjithë të tjerat,
Realitet edhe përrallë,
Njerëzit gjithmonë do dashurohen,
Disa së bashku, të tjerë në mall.