NE DANIMARKE
Qendrova para xhamit te madh t’aeroportit,
Po perfeksionohen motorat, mendova,
Po ngrihen aeroporte te mrekullueshem;
Por vetem ndarja qendron ashtu siç ka qene:
Po aq e moçme
Dhe njekohesisht aq e re.
Midis dy koheve
Nje cigare e thithur shpejt,
Ca fije shkrepsash qe i fshin sherbyesi i aeroportit,
Dhe shiu qe mbetet mbi dhe
Dhe zhurma qe iken ne re.

Leave a Reply