Iki ….
Fluturoj …
S’ka rendesi ku shkoj,
rreshkas i shndrruar ne fllad,
behem Natyre papritmas ne nje cast,
pa u ndalur se qenuri Njeri,
por jam Njeri ne fillesat e tij …

…. Lahem me uje lumi e floket mi kreh era,
nuk kam turp e nuk fshihem ne ferra,
fluturoj !…
… Ku shkoj ?…
… As vete nuk e di,
ku te me coj mendja, pranoj gjithsesi,
rreshkas me flladet, nder qiej rreshkas,
behem Njeri Ere e brenda pyjeve uleras,
perplasem dhe thyhem, duke thyer nje dege,
drejt tokes leshohem si nje pike vese,
si nje pike loti nga qielli gri,
mbi nje fare te vogel qe dergjet ne vetmi …

… Per te lindur jete ….

Ngrihem nga dheu nepermjet fares permbi toke,
jam njeri bime, e diell kerkoj,
luftoj …
Dhe si bime luftoj gjithsesi,
qe driten e diellit ta kap ta arrij …
Mes bimesh te tjera,
mes shkurresh e ferrash ….

Iki fluturoj,
vetveten trazoj me fllad perseri,
ngrihem mbi re e ndalem aty,
Token time nga lart e veshtroj,
e te verteten e saj prej aty e kuptoj,
lengon,
Toka ime lengon,
ka kohe tashme qe me gjysem fryme renkon,
dhe nje pike loti behem nder re,
mbushur me dhimbje perplasem mberdhe,
mbi nje fare te re perseri e perseri,
me shprese se nje jete tjeter do te mbij … Aty !!!…