Tag Archives: poezi

Me mijëra netë

Nuk ka mbiemër të t’përshkruaj,
As epitet të t’krahasoj,
Një cigan në vend të huaj,
Bardh’ e zi të pikturoi!

Të kam përballë portret i vjetër,
Pikturë e lirë edhe e thjeshtë,
Eshtë zhubrosur ajo letër,
Nga ai shi, at’herë në vjeshtë!

Por përsëri ti je përrallore,
Si të ket’ bërë Da Vinci vetë,
Buz’qeshja jote ashtu hyjnore,
Dhe sytë e tu, të kaltërt, det!

Më ndodh shpesh ashtu në heshtje,
Me ty pa rreshtur, të bisedoj,
Nuk jam i çmendur, të flas me vete,
Nuk nxjerr zë, imagjinoj!

Je një përrallë që e kam jetuar,
Me mijra herë, në mijra netë,
Cdo ditë më shumë t’kam dashuruar.,
Dhe pse ti je, veç një portret!

Kërkoj për fjalë të të përshkruaj,
Fjalët pranë teje nuk gjejnë kuptim,
E pikturuar nga një i huaj,
Sa e gjallë në shpirtin tim!

Poezi nga Bledi Ylli

Mrekullia edhe shpirti

Mund t’i falësh dikujt trupin
Zemër, duar, mish e thua,
Vjen një ditë e i merr prapa
Sepse thjesht i ke dhënë ”hua”.

Por gjëkund në dor’zon shpirtin
Sërish prapa nuk të vjen,
”Bota jote e padukshme”
Ky është shpirti… Më se gjen!

Mrekullia do t’ish ajër
Pluhur, gjepura, teori,
Po t’mos kish diçka prej teje
Sigurisht… Ajo je ti.

Sikur gojën të m’a mbyllnin
Të më zinin vesh e sy,
Vetëm duar të më linin
Më mjaftojnë, të shkruaj për ty.

Se në trup të mbaj të mbyllur
E më mbyt në frymëzim,
Ti më mban ndër shkronja lidhur
Ndaj dhe quhesh shipirti im.

 

Poezi nga: Bledi Ylli

Mall

Ca pika shiu ranë mbi qelq.
Për ty unë befas ndjeva mall.
Jetojmë të dy në një qytet,
Dhe rrallë shihemi sa rrallë.

Edhe m’u duk pak e çuditshme
Si erdh kjo vjeshtë, ky mëngjes.
Qiejt e ngrysur pa lejlekë
Dhe shirat pa ylber në mes.

Trotuari i nostalgjisë

Pëshpërin sonte vetmia
Bashkë me gjethet hiqet zvarrë,
Trotuar, pllaka me vija
Heshtje, gjethe, trotuar.

Rrugë e gjatë e monotone
Hapa malli të pafund,
Zemra do ”destinacione”,
Kurse ti, nuk nxjerrë ”gjëkund”.

Bota e brendshme

Sytë flasin më shumë se fjala
e brenda tyre kish pikëllim,
Me anë të syve tregonte shpirtin
atë shpirt plot ngashërim.

E shihte botën krejt ndryshe
diçka të zezë si shpirti pa jetë,
e rrathët e syve ashtu të nxirë
mbi të tregonin një të vërtetë.

Kurbeti

Mitrua, kur u martua
ndënji një muaj me grua!
Erdhi dita për të ndarë
dhe u ndanë duke qarë!
Gruaja qënkej me barrë
dhe kur polli, bëri djalë.
Po Mitrua ku ish vallë?
Motëmot që qe larguar,
një kartë s’i kish dërguar!
Ku t’i shkruaj mëm’ e mjerë
për djalënë që kish lerë?
Tri vjet, katër, dhjetë shkuan!
Mitrua harroi gruan!
E varfëra se ç’pësoi,
të ritë vetëm e shkoi.
Ç’e deshi të tillë burrë,
që s’e pati pranë kurrë!
Gjith’ bota ven’ e vinë,
Mitrua harroi shtëpinë,
nuk e di që ka dhe djalë!
Rron a ka vdekur vallë?
Këto thosh grua e mjerë,
po burrit i mbajti nderë.
E zeza grua se ç’hoqi!
Humbi shpresën tek i shoqi:
kur pa ngrën’ e kur pa pirë,
punoi e rriti të birë.

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.