Tag Archives: bledi ylli

Me mijëra netë

Nuk ka mbiemër të t’përshkruaj,
As epitet të t’krahasoj,
Një cigan në vend të huaj,
Bardh’ e zi të pikturoi!

Të kam përballë portret i vjetër,
Pikturë e lirë edhe e thjeshtë,
Eshtë zhubrosur ajo letër,
Nga ai shi, at’herë në vjeshtë!

Por përsëri ti je përrallore,
Si të ket’ bërë Da Vinci vetë,
Buz’qeshja jote ashtu hyjnore,
Dhe sytë e tu, të kaltërt, det!

Më ndodh shpesh ashtu në heshtje,
Me ty pa rreshtur, të bisedoj,
Nuk jam i çmendur, të flas me vete,
Nuk nxjerr zë, imagjinoj!

Je një përrallë që e kam jetuar,
Me mijra herë, në mijra netë,
Cdo ditë më shumë t’kam dashuruar.,
Dhe pse ti je, veç një portret!

Kërkoj për fjalë të të përshkruaj,
Fjalët pranë teje nuk gjejnë kuptim,
E pikturuar nga një i huaj,
Sa e gjallë në shpirtin tim!

Poezi nga Bledi Ylli

Mrekullia edhe shpirti

Mund t’i falësh dikujt trupin
Zemër, duar, mish e thua,
Vjen një ditë e i merr prapa
Sepse thjesht i ke dhënë ”hua”.

Por gjëkund në dor’zon shpirtin
Sërish prapa nuk të vjen,
”Bota jote e padukshme”
Ky është shpirti… Më se gjen!

Mrekullia do t’ish ajër
Pluhur, gjepura, teori,
Po t’mos kish diçka prej teje
Sigurisht… Ajo je ti.

Sikur gojën të m’a mbyllnin
Të më zinin vesh e sy,
Vetëm duar të më linin
Më mjaftojnë, të shkruaj për ty.

Se në trup të mbaj të mbyllur
E më mbyt në frymëzim,
Ti më mban ndër shkronja lidhur
Ndaj dhe quhesh shipirti im.

 

Poezi nga: Bledi Ylli

Trotuari i nostalgjisë

Pëshpërin sonte vetmia
Bashkë me gjethet hiqet zvarrë,
Trotuar, pllaka me vija
Heshtje, gjethe, trotuar.

Rrugë e gjatë e monotone
Hapa malli të pafund,
Zemra do ”destinacione”,
Kurse ti, nuk nxjerrë ”gjëkund”.

Përjetë i yti

Nuk u ktheva të t’shikoja
Por u kthyen sytë e mi
Në të kundërt dhe pse shkoja
Zemrën, kisha lëne tek ti!

Me gjithçka që kishte brënda
Ndjenjash, gjaku orendi
Në tokë tjetër shkelte këmba
Zemër-shpirt aty tek ti.

Epos lulesh

Aq shumë di e s’kam ç’të them
Për ty e shkroi gjithçka natyra,
Gjithë trupi yt është një poemë
Pikturë e çmuar është fytyra.

Eh, ato flokë që rrjedhin supesh
Si në Vezuv llava një kohe.
Më shpuri Zoti në epos lulesh
Edhe më tha: Tani shijoje!

Ti dhe shiu

Shiu që binte e vetmja zhurmë
Frymëmarrje e nxehtë, mbi xham ndalonte.
Unë dhe shpirti…Kujtime turmë
E mendja nis’ të fluturonte.
Aty-këtu, të tuat gjurmë…
Çuditërisht shiu, më frymëzonte!

Çuditërisht shiu të sillte rrjedhshëm
Mbi xham rrëshkiste, kujtimi yt.
Edhe mahnitës dhe i tmerrshëm
Një dorë në zemër e një në fyt.
I mbylla sytë, plotësisht ndërgjegjshëm
Për të t’mos humbur i mbylla sytë.

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.