Mall Nëne

Te porta me halle shumë,
Tkurret shpirti loti lumë,
Loton Nëna, për evlatë
Ka fëmijët rrefugjatë.

Pleqëria e poshtëroi,
S’ka një dorë ta ledhatojë,
S’ka një dorë t’i bej kafenë,
Për evlat malli e brenë.

E vetmuar si një gur varri,
Flet me Zogjtë që vinë nga mali,
Shkon të fler e nuk fle dot,
E mbyt malli qan me lot.

Poezi nga: Veron Hoxhaj

Stop, o përbindësha të zinj

Ç’ka flamuri ngjyrë ylberi që ka ulur kokë e bukur?
Me ligje po vajton të pafajshmit e tij të humbur…
S’është vrarë vetëm Belgjika, këtë duhet ta dinë mirë,
Korbat që njëra pas tjetrës fluturojnë në Europën e lirë.

Çudi si njeriu transformohet i pashpirt e kriminel i krisur.
Mjerë ato nëna viktimash, mjerë vdekja që u ka trokitur.
Akoma s’janë fashitur ulërimat e nënave të Francës,
E tani Belgjika provon dorën gjakësore mbi të pafajshëm.

Ç’ndodh kështu në botë, pse kjo urrejtje për njerinë?
Ç’janë këto monstra që marrin frymë e mbjellin ligësinë?
Stop, o duar gjakësore, stop o përbindësha të zinj,
Ndalni dorën mos bëni krime se do t’i paguani një ditë!

Dikur

Mbrëmje heshtur, hënë e plotë,
End’ i humbur në hap’sirë,
Të kërkoj e s’të gjej dot,
Je një yll i fshehur mirë!

Dikush, dikur, diku më tha,
Pa ty se dua unë jetën time,
Kjo jetë dihet një fund e ka,
E gjer në fund ka dhe premtime!

Loti

Lotin derdhim të hidhëruar,
kur humbasim dashurinë,
Qajmë dhe kur jemi të gëzuar ,
qajmë se rigjejmë lumturinë.

Lot i paster kristal, qe pikon,
në c’do ndjenjë veten e gjen,
Dhe ndjenjën që tek zemra ron,
Zemra në fjal’ dot s’e përkthen.

Vuajtja

Një dhimbje që dal ngadalë të thyen,
Duket e bukur por brenda të grryen,
është një rrugë e errët pa kthim,
nuk ka asgjë vetëm hidhërim.

Vuajtja çdo ditë më shumë më tremb,
Vuajtja çdo ditë më dhemb,
Po më shkatërron dal ngadalë,
Pendohesh e nuk të fal.

Vuajtja më dhemb si asnjëherë më parë,
Dhe, më tepër s’mundem dot,
Te vuash është e kotë,
Të gjithë paguajnë në këtë botë.

Vuajtjet e çobanit

Kush i’a di hallin Çobanit,
Kush ka vuajtur e beson,
S’ka dyshek, e as jorgan,
Shargu dhe gjembi e ç’pon.

Pa jastëk nën kok një gurë,
Bie shi dhe bëhet qullë,
Përmes erës dhe acarit,
Këmbët qull nga vesa e barit.

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.