Vera

Ka tre stinë, që po të presim,
Të na mbledhësh tok më tok,
Nga çdo kënd, ku “flitet bukur”,
Na banë bashkë ti, kokë me kokë.

Ikim bashkë, ku është freskia,
Shokë e miqtë, në breza e breza,
Për një vit na “këput mërzia”,
Tash gëzon, gjyshi, nipi e mbesa.

Trishtimi i jetës për dikë

Kur je vetëm,
ndihesh e zemëruar,
Kur je me të tjerët,
ndihesh e hutuar.

Se jeta pa dikë,
kuptim s’mund të ketë,
Se jeta pa dikë,
nuk është jetë.

Ti nuk fle pa mua

Ti nënë gjatë natës s’fle dot pa mua,
s’të vë faj, kur vij qëndroj vetëm pak,
aq pak sa, mbetesh sërish përmalluar,
dhe pse s’ma thua, syrit çel një flakë

Ah kjo pleqëri, në palcë të ka munduar,
por dashurinë për mua s’ta ka fikur dot,
e netëve, kur qepallat e tua flenë rënduar,
sa herë për mua, ke qarë e derdhur lot.

Lermë nënë, ta puth synë e shqetësuar!
Se kur une të iki,ankthi syrin te pushton,
ti flake shqetësimin, si rrobë të vjetëruar,
kur malli të djegi, puthja ime të puthëron.

Në jetë të jetëve

Flladit erdhe më i bukur se herë tjetër,
supeve vallëzonte kostumi dhëndërror,
të prita thjeshtë, sipas zakonit të vjetër,
prej syrit të zi rrodhi një lot vajzëror.

Kur më puthe dorën, ra flokut një kurorë,
të dyve na rrëmbeu natyra duke qeshur,
lëkurës butësisht preke afshin femëror,
rendëm pa frikë, atje ku s’kishim shkelur.

Papritur prej qiellit ranë mijëra meteorë,
O Zot, na pagëzove burrë e grua mes reve!
Atëherë u gjunjëzove me zemër në dorë,
lotuar më the: “Jam i yti në jetë të jetëve”!

Lermë të qetë

Mos mu afro, nëse më ke lënduar,
Zemrës të kam nxjerrë si ogur të keq,
zgavrës së gjirit zien llavë e pashuar,
në s’do që të të djeg, lermë të qetë!

Mos fol, nëse timbri zërit del djallëzuar,
nëse pabesisht, më thyen si degë,
pranoj shuplakën nëse kam gabuar,
aspak përuljen kur kam të drejtë.

Kur pritja mbaron

Të prita shumë e ditët humba,
E netëve shpirtin e humbja krejt,
Kur shpirti mëson të arratiset,
Nuk kthehet më, në rrugë të drejtë.

Tani rebel edhe i dehur,
Nuk mund të pres asgjë nga ti,
Sa dashuri mbeti pa shprehur,
U tret në pritje! Sa dashuri!

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.