Ata

Rrotullohet toka, të gjithë e dinë askush se pa
Qielli është pa fund, e dimë por një pjesë shohim
Me gjëra ”fantastike” jetojmë në k’të dynja
Se realitetin, bëjmë sikur se njohim…

Pallavra poshtë kollaresh, diploma kot më kot
Premtime nën buzëqeshje, nën fjalë e teori
Me gjepura politike, ndërtuar është kjo botë
Metoda e mushkonjës që gjakun di t’a pi’!

Të huaj

Përse u bëm’ si dy të huaj
Mos më pyet se nuk e di.
Ndoshta shpirtërat zjarrin shuajn’
Atëherë, kur vdes një dashuri.

Përse kur ëmbël vjen mëngjesi
Dëshiroj kujtimin tënd,
Shpirti i etur ç’mund të presi
Nga një dashuri që dhëmb!

RrI me mua

Atëherë, kur jeta dukej mërzi
Ku s’dija ç’ish’ mëngjes a mbrëmje.
U gjënde ti si një hyjni,
Si oksigjen, si dritë u gjënde.

Kur shihja shpresën se si venitej
Ku s’kisha sy, as shpirtë, as mëndje,
Dhe zemrën plagë që përpelitej
U gjënde ti, ah ti u gjënde!

I besoj zjarrit të dashurisë
Që ndeze ti, me flak’t e tua,
Perëndi e mirësisë,
Tani u gjënde! Rri me mua!

Poezi nga: Bledi Ylli

Rezistuam

Netëve të errëta, kur kalonim
Përmes lagjes, krah per krah,
Të pata thn, e mbaj mend mirë
të dytë në botë,si ti nuk ka!

Komplimenti të pelqeu
më përqafove dhe më the,
Zemra syri s’më gënjeu
dhe ti shok në botë s’ke.

Që atëherë shumë kohë kaloi
dashurinë vetëm e shtuam,
Kush na njohu e s’na lakmoi?
Si mundëm dhe rezistuam?

Poezi nga: Astrit Balliu

Mendja ime

Mbrenda kafkës time jeton porsi në çeli,
Ndihesh e nervozuar, je mbushur plot mëri,
Ke të drejtë të stresohesh e të tensionohesh,
Vetëm se e dashur, mos më ndjej mërzi.

Pa çka mendimi yt i bukur dhe i tjerrur mirë
Hudhet në kosh pa vlerë ngase ata ndryshe mendojnë,
Bëje ishullin e ëndrrave brenda kokës time,
Mbase kot lodhesh kur nuk të kuptojnë.

Me fjalë të tjera si të të sqarohem në varg,
Mendjet janë si sytë e bota ka sy të bukur,
Miliona njerëz ecin, në fushën me lule,
Vetëm ca sy shohin mbi petal një flutur.

Poezi nga:  N.i.S

Ti, vetëm ti

Nuk mund të them si ndjehem mbrëmjeve pa ty
Ku dielli braktis bukur, atë të fundit ngjyrë,
Kur dhe neonët ndizen, si njerëz ngjajnë pa sy
Dhe pemët gjysëm-duken, si njerëz pa fytyrë!

Më pyet ka njerëz rruga? Ka si jo, gjithmonë
Rendin, i trembë nata dhe zënë folenë e tyre,
Unë që endem rrugëve, pres të bëhet vonë
Më pëlqejnë të gjitha, nuancat e kësaj ngjyre!

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.