RrI me mua

Atëherë, kur jeta dukej mërzi
Ku s’dija ç’ish’ mëngjes a mbrëmje.
U gjënde ti si një hyjni,
Si oksigjen, si dritë u gjënde.

Kur shihja shpresën se si venitej
Ku s’kisha sy, as shpirtë, as mëndje,
Dhe zemrën plagë që përpelitej
U gjënde ti, ah ti u gjënde!

I besoj zjarrit të dashurisë
Që ndeze ti, me flak’t e tua,
Perëndi e mirësisë,
Tani u gjënde! Rri me mua!

Poezi nga: Bledi Ylli

Rezistuam

Netëve të errëta, kur kalonim
Përmes lagjes, krah per krah,
Të pata thn, e mbaj mend mirë
të dytë në botë,si ti nuk ka!

Komplimenti të pelqeu
më përqafove dhe më the,
Zemra syri s’më gënjeu
dhe ti shok në botë s’ke.

Që atëherë shumë kohë kaloi
dashurinë vetëm e shtuam,
Kush na njohu e s’na lakmoi?
Si mundëm dhe rezistuam?

Poezi nga: Astrit Balliu

Mendja ime

Mbrenda kafkës time jeton porsi në çeli,
Ndihesh e nervozuar, je mbushur plot mëri,
Ke të drejtë të stresohesh e të tensionohesh,
Vetëm se e dashur, mos më ndjej mërzi.

Pa çka mendimi yt i bukur dhe i tjerrur mirë
Hudhet në kosh pa vlerë ngase ata ndryshe mendojnë,
Bëje ishullin e ëndrrave brenda kokës time,
Mbase kot lodhesh kur nuk të kuptojnë.

Me fjalë të tjera si të të sqarohem në varg,
Mendjet janë si sytë e bota ka sy të bukur,
Miliona njerëz ecin, në fushën me lule,
Vetëm ca sy shohin mbi petal një flutur.

Poezi nga:  N.i.S

Ti, vetëm ti

Nuk mund të them si ndjehem mbrëmjeve pa ty
Ku dielli braktis bukur, atë të fundit ngjyrë,
Kur dhe neonët ndizen, si njerëz ngjajnë pa sy
Dhe pemët gjysëm-duken, si njerëz pa fytyrë!

Më pyet ka njerëz rruga? Ka si jo, gjithmonë
Rendin, i trembë nata dhe zënë folenë e tyre,
Unë që endem rrugëve, pres të bëhet vonë
Më pëlqejnë të gjitha, nuancat e kësaj ngjyre!

Në një qoshe të keqe

U deshëm vërtet në një qoshe të keqe,
Një vend aspak për dashurinë,
Zgërbonja, gjemba, gropa dhe hendeqe,
Ombrella të zeza galash mbi greminë.

Kur dashurinë atje asgjë nuk e joshte,
Çuditërisht e joshëm tok dhe e gjetëm.
Tek dashuronim ëngjëlli thoshte:
“Duroni dhe pak të ngjitni të përpjetën”.

Vërtet ish e keqe kjo qoshe.

D.Agolli

Shoh në sytë e tu

Shoh në sytë e tu
se si me shikim më përpijnë,
me dëshirë e leshoj veten lehtë
dua të fundosem aty.

Sa herë që ti buzëqesh
se di si shpëtoj pa u cmendur,
ndërkohë shpirti përbrenda ka lajthitur krejt
nuk gjen dot as fjalët për tu shprehur.

Ti ndoshta habitesh a cuditesh,nuk e di
se si ndodh vallë kaq lehtë njeriu të ndjejë,
eh moj vajzë,shpirti im është ekuacion i vështirë
as unë nuk arrij ta kuptoj ndonjëherë.

Poezi nga: Ylli Jahaj

PoeziShqip.com is an archive of albanian poems. Each day, we bring you a new poem from new books, magazines, and journals. Poems are chosen from the work of a wide variety of poets published or translated in the English and Albanian language. Our most eminent poets are represented in the selections, but also poets who are less well known. The daily poem is selected for its literary quality and to provide you with a window on a very broad range of poems offered annually by publishers large and small. Included with each poem is information about the poet and the poem's source. Our purpose is to make it easier for people to find poets and poetry they like and to help publishers bring news of their books, magazines, and journals to more people. If this is your first visit to PoeziShqip.com, let us welcome you with poems.